اشعار دکتر سید هادی محمدی

دوست داشتن

چکانیدن سنگ

بر کلیه های

پنجره‌ای

در شب نیست

نه صدایی دارد

نه شکستنی را خبر می‌دهد

مثل نفوذ سربازانِ باران

در ریشه ی دیوارهای شهر

تو در سایه‌ام راه می‌روی

و من

باد را

روی شانه‌هایت بازجویی میکنم

دوست داشتن

یعنی بگذارم خیابان‌ها

صورتِ تو را بیاموزند

و چراغ‌های کورتاژ شده

از سکوتت

روشنایی بزایند

حتی اگر روزی نباشم

راه رفتنت

جهتِ قطب‌نماها را عوض می‌کند