اشعار دکتر سید هادی محمدی

در حاشیه‌ ی کاغذ
کلماتِ نانوشته
مثل مهاجرانی که ویزا ندارند
غُلغُل
و مرز را با مُرکّب پَران ها
خط خطی می‌کنند
بی‌سوادی
این پیشاهنگِ فراموشی
نه خواندن می‌خواهد
نه نوشتن
فقط یک صفحه‌ی خالی
یا انگشتِ بی خیالی
که در آن
کلاویه های کلمات
مثل شیشه‌های خردشده‌ی
کلاهِ کلاژ
مُهر هنر دارند
آوانگاردِ بی‌سوادی
جایی است که
الفبا را به حراج گذاشته‌اند
و هر غلط املایی
یک مانیفستِ نوین
کتاب‌ را
برای کباب می سوزاند
در این پست‌مدرنیته‌ی تهی
چاچا
پدر را پایِ پاپا قربانی می‌کند
آوانگارد
یعنی فراموش کردنِ خواندن
و جشن گرفتنِ فراموشی

قالب شعر :
موج نو