اشعار دکتر سید هادی محمدی

در امتداد جاده‌ای که
هر صبح
به عقب می‌رود
هندوانه‌ها
با مانیتورهای خاموش
از گلویشان سبز می‌شوند

مترسکی
با کت‌وشلوار براق
امضای الکترونیک
نشخوار می‌کند

روی سیم‌های برقِ هم‌زمانی
صدای نوتیفیکیشنِ پرنده ها
بال آسمان را کر کرده

باد
روی برگ‌های خیار
تکه‌های پلاستیک
و شعر عربی می‌چیند

و جوی آب
که از لوله‌ی گاز شهری می‌گذرد
خود را لای عکس‌های قدیمی
دار می‌زند

در شب‌های بی‌تقویم
ستاره‌ها
مثل دکمه‌های خاموش وبسایت
بر هندوانه‌ها می‌لغزند
و صبح
با گرافیک سه‌بعدی
از خاک رندر می‌شوند

قالب شعر :
فرانو